Motocykle wszech czasów, które stały się ikonami [cześć 2]

Które motocykle były najważniejsze? Najbardziej utytułowane? Najczęściej kupowane? Które wyznaczały trendy i stały się ponadczasowe? Zobacz legendy na dwóch kołach, niebędące jedynie kolejnymi modelami w ofercie producenta…

1948 Vincent Black Shadow

Pod koniec lat 40. wciąż jeszcze słyszalne były echa II Wojny Światowej. W tym czasie Phil Vincent skonstruował motocykl, który miał być przede wszystkim bardzo szybki. Pod szyldem firmy przebojowego Anglika powstał motocykl o groźnej nazwie Black Shadow, który mógł bez problemu rozpędzić się do 195 kilometrów na godzinę. W tym czasie wciąż jeszcze dominowałydrugowojenne, masywne, niezniszczalne, ale wolne motocykle. Black Shadow był inny.

 Prototype 1948 Vincent Series B Black Shadow Phillip Tooth. Foto: motorcycleclassics.com
Prototype 1948 Vincent Series B Black Shadow Phillip Tooth. Foto: motorcycleclassics.com

Silnik motocykla o mocy 55 koni mechanicznych (do 85 KM w wersji sportowej) wywodził się z modelu Rapide V-Twin. Aby zwiększyć zainteresowanie swoją maszyną, Phil Vicent postanowił zmierzyć się z rekordem prędkości w klasie motocykli bez doładowania. Black Shadow trafił na słoną nieckę amerykańskiego Bonneville w 1949 roku i rozpędził się do niemal 242 kilometrów. Rekord został pobity a legendarny motocykl to dziś budzi wiele emocji z racji niezwykłej jakości wykonania i… ceny. Zabytkowe egzemplarze Black Shadow kosztują wiele tysięcy euro, nierzadko powyżej 50 tysięcy .

Vincent HRD Black Shadow 1948 - 1954. Foto: Vincent HRD
Vincent HRD Black Shadow 1948 – 1954. Foto: Vincent HRD

Konstrukcja Vincenta został zapamiętana również przez wpływ na przyszły, uniwersalny kształt motocykla. Zawieszenie tyle monoshock, „bezramowa” konstrukcja podwozia, podwójne hamulce przednie i wiele innych innowacji Phila Vincenta wyznaczyło standardy na lata.

1973 Honda CR250 Elsinore

Mała Honda była pierwszym motocyklem zaprojektowanym specjalnie do wyścigów off-road. Do tego niezawodnym i tanim. Nazwa wywodzi się od pamiętnych wyścigów Elsinore Grand Prix rozgrywanych w południowej Kalifornii, natomiast sam motocykl wyglądał jak stworzony do wyścigów.

1973 Honda CR250 Elsinore MX. Foto: owencollection.com
1973 Honda CR250 Elsinore MX. Foto: owencollection.com

Zaprojektowany przez Soichiro Miyakoshi wojownik miał lekką ramę ze stali chromowo-molibdenowej, zbiornik z polerowanego aluminium, plastikowego błotniki i 29 koni mechanicznych w dwusuwowym silniku. Motocykl ważył zaledwie 104 kilogramy. Na Hondzie CR250 Elsinore Gary Jones łatwo wygrał AMA Motocross Championship w 1973 roku.

1973 Honda CR250 Elsinore MX. Foto: owencollection.com

Na świecie motocykl znany był jako Honda 2250M, w Stanach Zjednoczonych zapamiętano go pod nazwą Elsinore. Warto dodać, że na fali sukcesu  modelu, w 1974 roku powstała mniejsza jednostka CR125M. Sprzedaż motocykli szła tak dobrze, że kilka lat później Honda wybudowała w USA swoja pierwszą fabrykę.

1979 Yamaha RD400F Daytona Special

RD400F to konstrukcja, która była jednym z największych sukcesów Yamahy w latach 70. Daytona Special regularnie upokarzała motocykle innych producentów na torach wyścigowych i drogach całej Ameryki. Była szybka, brzydka, sprzedawana za bezcen i niezwykle popularna.

Dwusuwowy silnik o mocy 44 koni mechanicznych i jego sportowe aspiracje spodobały się klientom, którzy tez chcieli poczuć magię wyścigów, nawet jeśli oznaczały jedynie zmagania z asfaltem podczas dojazdu do pracy.

1979 Yamaha RD400 Daytona Special. Foto: raresportbikesforsale.com
1979 Yamaha RD400 Daytona Special. Foto: raresportbikesforsale.com

Swoja efektowną nazwę RD400F zawdzięcza motocyklowi TZ350, który przebojem wdarł się do wyścigów Daytona i wygrywał wszystko jak leci. Niewinny wygląd Daytona Special, która sprawiała wrażenie pojazdu dla wędkarzy, okazał się jej dodatkowym atutem. Nikt się nie spodziewał, że to maleństwo ma takie przyspieszenie, moc, i jest narowiste jak dziki, preriowy rumak.

1979 Yamaha RD400 Daytona Special. Foto: raresportbikesforsale.com
1979 Yamaha RD400 Daytona Special. Foto: raresportbikesforsale.com

1980 Honda GL1100 Gold Wing Interstate

„Złote Skrzydło” to wynaleziona i zrealizowana przez Hondę koncepcja luksusowej podróży, która przedefiniowała segment touring. Największy postęp nastąpił w 1980 roku, kiedy potężny połykacz kilometrów w wersji Intersate otrzymał czterocylindrowy silnik o pojemności 1100 cm3, oraz masywne owiewki i gigantyczne kufry bagażowe.

1980 Honda GL1100 Gold Wing Interstate. Foto: motorcyclespecs.co.z
1980 Honda GL1100 Gold Wing Interstate. Foto: motorcyclespecs.co.z

Niektórzy uważali, że jednoślad stał się jeżdżącą szafą, ale nie da się ukryć, że swoim śmiałym krokiem Honda wyznaczyła nowe standardy w zakresie integracji akcesoriów motocyklowych. Zbliżoną koncepcję prezentowało BMW modelem R1000RT z 1979 roku, ale nawet dziś, po blisko 40 latach, żadna maszyna nie zagraża Hondzie Gold Wing w jej własnej kategorii. Przez dziesięciolecia, z czterocylindrowej „czwórki”, Honda przeniosła się na sześciocylindrowego boxera w pojemności blisko dwóch litrów. Historia tego motocykla trwa nada i nie wygląda, aby miała się zakończyć w najbliższych latach.

1983 Honda VF750F V45 Interceptor

Honda zadebiutowała swoją dziką NR500 GP w 1979 roku. Ten sportowy zabijaka wyposażony był w chłodzony cieczą silnik V4, zawieszenie Pro-Link z tyłu i widelec Trac (Torque-Reactive Anti-Dive Control) z przodu. Miał również 16-calowe koła.

1983 Honda VF750F Interceptor. Foto: motorcycleclassics.com
1983 Honda VF750F Interceptor. Foto: motorcycleclassics.com

Konstrukcja okazała się zbyt szybka i niebezpieczna, ale wersja „cywilna” była znacznie lepsza i odniosła spektakularny sukces. Zastosowane w masowej produkcji rozwiązania z torów wyścigowych oraz wspaniała sylwetka tego motocykla zagwarantowały, że z miejsca stał się hitem. Wyścigowego owiewki okazały się przyszłością nowoczesnych motocykli sportowych, zbiornik został tak ukształtowany, aby nogi kierowcy nie wychodziły poza obrys maszyny, co wpływało oczywiście na opory powietrza. Te rozwiązania znamy do dziś.

1983 Honda VF 750. Foto: onlymotorbikes.com
1983 Honda VF 750. Foto: onlymotorbikes.com

Aerodynamiczna owiewka została tak zaprojektowana, aby struga powietrza trafiała powyżej kasku motocyklisty. Inna cecha konstrukcji to zwiększenie siły dociskającej motocykl do drogi. Innowacji i ciekawych pomysłów japońskiej konstrukcji było znacznie więcej. Nie bez znaczenia była bogata oferta akcesoriów dla Interceptora, w tym związanych z poprawą bezpieczeństwa. Silnik o mocy 86 koni mechanicznych umożliwiał rozpędzenie Hondy do 222 kilometrów na godzinę. Przez pewien czas to właśnie model VF750F wyznaczał kierunek klasy superbike dla masowego odbiorcy.

1994 Ducati 916

Model został zaprojektowany przez Massimo Tamburiniego, który zasłyną koncepcjami takich ikon stylu jak Cagiva Mito, MV Agusta F4 czy Agusta Brutale. Jedno jest pewne. W historii motocykli było więcej innowacyjnych, lepiej przyspieszających, szybciej sprzedających się maszyn, ale mało kto zaprzeczy, że niewiele jest piękniejszych niż Ducati 916.

1994 Ducati 916. Foto: motorcyclespecs.co.za
1994 Ducati 916. Foto: motorcyclespecs.co.za

Doskonałe połączenie technicznych możliwości i czysto wizualnego piękna wcale nie jest takie oczywiste, o czym przypominamy sobie każdego dnia, widząc motocyklowe nieszczęścia, które przemieszczają się po ulicach. Wydech ukryty pod siedzeniem, kocie oczy i inne cechy tej maszyny wyznaczyły trendy obowiązujące przez kolejne dekady. W latach 80. Ducati 916 był najważniejszym motocyklem sportowym, warto też pamiętać, że swego czasu zdominował rywalizację World Superbike.

%d bloggers like this: